Dzień Matki rzadko potrzebuje wielkich słów. Bo trudno opisać kogoś, kto przez lata był jednocześnie spokojem, siłą, schronieniem i ostatnią osobą, do której dzwoni się w gorszy dzień, nawet mając czterdzieści lat i własne rachunki do opłacenia.
To święto kobiet, które często stawiały wszystkich przed sobą. Które pamiętały o kanapkach, lekach, wywiadówkach, pierwszych porażkach i sukcesach, nawet wtedy, gdy same były już zwyczajnie zmęczone.
Dziś warto choć na chwilę się zatrzymać. Zadzwonić. Przytulić. Podziękować. Bo matczynej obecności bardzo często nie docenia się wtedy, gdy jeszcze jest codziennością.
mw
